اگر تا به حال در یک کارخانه تولیدی، یک محل نگهداری ناوگان، یا یک سایت ساخت و ساز قدم زده باشید، احتمالا بشکه های روغن روان کننده استفاده شده را دیده اید که در گوشه و کنار، تیره و غلیظ با کثیفی آغشته شده اند. برای بسیاری از اپراتورهای تجهیزات، اولین فکر جایگزینی آن روغن است - چرخه گران قیمت و ضایعاتی که هر ساله صدها گالن زباله خطرناک را به محل های دفن زباله اضافه می کند. اما به عنوان تامین کننده تجهیزات پردازش روغن صنعتی، بیش از هر سوال دیگری از من یک سوال پرسیده می شود: آیا واقعاً می توان از دستگاه رنگ بری روغن برای رنگ زدایی روغن روغن کاری استفاده کرد؟
پاسخ کوتاه این است که بله، اما این یک راه حل مناسب برای همه نیست. برای اینکه بفهمیم چگونه کار می‌کند و چه زمانی منطقی است (و چه زمانی این کار را نمی‌کند)، باید آنچه را که باعث تغییر رنگ روغن روان‌کننده می‌شود در وهله اول بررسی کنیم، چگونه ماشین‌های رنگ‌آمیزی آن آلاینده‌ها را هدف قرار می‌دهند و چگونه آنها را در یک استراتژی نگهداری روانکار بزرگ‌تر قرار می‌دهند.
چه چیزی باعث تغییر رنگ روغن روغن کاری می شود؟
روغن روان کننده تازه به عنوان مایع رنگ پریده و کهربایی تصفیه شده از نفت خام یا یک ترکیب مصنوعی که برای عملکرد ثابت فرموله شده است، شروع می شود. با گذشت زمان، دو فرآیند اصلی آن را تاریک می کند: اکسیداسیون و آلودگی.
اکسیداسیون زمانی اتفاق می‌افتد که روغن در دماهای بالا با اکسیژن واکنش نشان می‌دهد - پمپ هیدرولیک را در 180 درجه فارنهایت برای هفته‌ها در نظر بگیرید. این واکنش باعث شکسته شدن بسته افزودنی روغن و تشکیل لجن، اسید و پلیمرهای نامحلول می شود که روغن را سیاه یا قهوه ای می کند. آلودگی حتی آشغال‌های رنگ‌ساز بیشتری را اضافه می‌کند: ذرات فلز ناشی از سایش موتور یا هیدرولیک، کربن ناشی از احتراق ناقص، کثیفی از محل‌های ساختمانی، و حتی آبی که با روغن مخلوط می‌شود و امولسیون تشکیل می‌دهد.
یک نکته جانبی سریع: رنگ به تنهایی معیار کاملی برای کیفیت روغن نیست. برخی از روان کننده های مصنوعی در ابتدا تیره تر از روغن های معدنی هستند و تیره شدن جزئی همیشه به این معنی نیست که روغن برای استفاده مجدد بیش از حد تخریب شده است. اما وقتی رنگ از کهربایی روشن به سیاه تیره و تیره تغییر می کند، این نشانه وجود آلاینده های مضری است که می تواند به تجهیزات آسیب برساند.
ماشین های رنگ زدایی روغن چگونه کار می کنند
ماشین‌های رنگبری روغن، واحدهای صنعتی تخصصی هستند که برای حذف ناخالصی‌های رنگ‌زا بدون جایگزینی کل روان‌کننده طراحی شده‌اند. برخلاف فیلترهای روغن پایه که فقط ذرات جامد بزرگ را می گیرند، ماشین های رنگ زدایی از ترکیبی از جذب و فیلتراسیون ریز برای هدف قرار دادن ترکیبات ریز و محلول که روغن را لکه دار می کنند، استفاده می کنند.
هسته اکثر ماشین‌های رنگبری مدرن، بستری از آلومینا فعال یا خاک رس سفیدکننده، مواد بسیار متخلخل است که مانند آهن‌ربایی برای ترکیبات تیره و اکسید شده در روغن عمل می‌کند. همانطور که روغن کثیف از طریق رسانه جریان می یابد، این ترکیبات به سطح منافذ می چسبند و روغن پایه را نسبتا تمیز می کنند. بسیاری از ماشین‌ها همچنین یک مرحله فیلتراسیون چند مرحله‌ای را پس از رنگ‌زدایی اضافه می‌کنند تا ذرات را که از محیط جدا می‌شوند، جدا کنند، آب را جدا کنند و روغن را به رنگ کهربایی شفاف یا روشن اولیه خود برگردانند.
یک دقیقه صبر کنید - اگر اینطور است، چرا از یک دستگاه تصفیه روغن روانکاری استاندارد برای این کار استفاده نمی کنید؟ زیرا رنگ زدایی تنها بخشی از فرآوری مجدد روان کننده است. به عنوان مثال، الفدستگاه تصفیه روغن روان کنندهبه گونه ای ساخته شده است که بیش از رنگ را کنترل کند: آب محلول، گازها و فلزات سایشی ریز را حذف می کند، اما ممکن است محیط جذب تخصصی مورد نیاز برای معکوس کردن تیره شدن ناشی از اکسیداسیون را نداشته باشد. اینجاست که ماشین‌های رنگ‌آمیزی یک شکاف را پر می‌کنند.
وقتی رنگ زدایی روغن روان کننده منطقی است
رنگ‌زدایی برای روغن‌های روانکاری که هنوز از نظر ساختاری سالم هستند، بهترین کار را انجام می‌دهد، به این معنا که ویسکوزیته، تعداد اسید و بسته‌بندی افزودنی آنها (یا آنچه از آن باقی مانده است) در محدوده قابل قبولی است، حتی اگر رنگ آنها به خطر بیفتد. بیایید از مثال های دنیای واقعی استفاده کنیم:
- ناوگان ساختمانی: روغن‌های هیدرولیک در بیل‌های مکانیکی و بولدوزرها اغلب به دلیل کثیفی و اکسیداسیون تیره می‌شوند، اما اگر همچنان استانداردهای پاکیزگی ISO را برای ویسکوزیته و سایش سطوح فلزی داشته باشند، رنگ‌زدایی می‌تواند رنگ آنها را به کهربایی روشن بازگرداند و عمر آنها را ۲ تا ۳ سال افزایش دهد.
- روغن‌های دنده کارخانه تولید: گیربکس‌ها در کارخانه‌های فولاد یا خطوط فرآوری مواد غذایی توسط براده‌های فلزی و کربن لکه‌دار می‌شوند، اما رنگ‌آمیزی آن ناخالصی‌ها را بدون نیاز به افزودن افزودنی‌های جدید حذف می‌کند و هزاران هزینه جایگزینی را کاهش می‌دهد.
- سیستم‌های هیدرولیک ناوگان: کامیون‌های قدیمی‌تر و وانت‌های تحویل بار اغلب شاهد تیره شدن روغن‌های هیدرولیک خود از محصولات جانبی احتراق هستند. الفروان کنندهواحد فیلتراسیون روغنجفت شدن با دستگاه رنگبری می‌تواند رنگ و عملکرد روغن را بازیابی کند و زمان خرابی تعویض روغن را کاهش دهد.
همچنین مهم است که توجه داشته باشید که رنگ زدایی یک انتخاب پایدار است. EPA تخمین می زند که روغن مستعمل رایج ترین زباله های خطرناک در ایالات متحده است که سالانه بیش از 1 میلیارد گالن تولید می شود. بازفرآوری روغن به جای دور ریختن آن، ضایعات را کاهش می دهد، انتشار کربن ناشی از پالایش نفت جدید را کاهش می دهد و هزینه های عملیاتی را برای دارندگان تجهیزات کاهش می دهد. برای مشاغلی که بر اهداف ESG متمرکز هستند، این یک راه ملموس برای کاهش ردپای محیطی آنهاست.
وقتی رنگ زدایی انتخاب درستی نیست
ماشین‌های رنگ‌آمیزی راه‌حلی برای هر دسته بد روغنکاری نیستند. موارد کلیدی وجود دارد که آنها کار نمی کنند و انتخاب تجهیزات نامناسب می تواند زمان و هزینه را هدر دهد:
- اکسیداسیون شدید: اگر تعداد اسید روغن خیلی زیاد باشد یا دارای لجن غلیظی باشد که نمی توان آن را از طریق محیط رنگ زدایی پمپ کرد، رنگ زدایی مشکل ریشه را برطرف نمی کند. در این موارد، تعویض کامل روغن ایمن تر و مقرون به صرفه تر است.
- کاهش مواد افزودنی: بسیاری از روان کننده های مدرن به مواد افزودنی برای ضد سایش، محافظت در برابر خوردگی و کاهش اصطکاک متکی هستند. ماشین‌های رنگ‌آمیزی می‌توانند برخی از این افزودنی‌ها را همراه با ترکیبات ایجاد کننده رنگ از بین ببرند، بنابراین آزمایش روغن پس از پردازش برای اطمینان از سالم بودن بسته افزودنی بسیار مهم است.
ادغام رنگ زدایی در روال تعمیر و نگهداری
برای مشاغلی که حجم زیادی از روغن روانکار را پردازش می‌کنند، ماشین‌های رنگ‌آمیزی زمانی بهترین کار را دارند که با آزمایش روغن معمولی همراه شوند. قبل از پردازش یک دسته، باید ویسکوزیته، تعداد اسید، سطح تمیزی و غلظت مواد افزودنی را آزمایش کنید تا تأیید کنید که رنگ‌زدایی مناسب است. پس از پردازش، دوباره تست کنید تا مطمئن شوید روغن با مشخصات تجهیزات شما مطابقت دارد.
بسیاری از مشتریان ما از ماشین‌های رنگ‌زدایی به عنوان بخشی از یک سیستم حلقه بسته استفاده می‌کنند: آنها روغن مصرف‌شده را از تجهیزات جمع‌آوری می‌کنند، آن را از طریق واحد رنگ‌آمیزی و سیستم فیلتراسیون می‌گذرانند و سپس روغن فرآوری شده را دوباره در همان ماشین‌آلات استفاده می‌کنند. این نه تنها هزینه ها را کاهش می دهد، بلکه خطر آسیب تجهیزات ناشی از روغن جدید و آزمایش نشده را نیز کاهش می دهد.
اگر در حال راه اندازی یک مغازه کوچک با چند قطعه تجهیزات هستید، ممکن است تعجب کنید که آیا یک دستگاه دکلره ارزش سرمایه گذاری را دارد یا خیر. برای استفاده کم حجم، همکاری با یک سرویس بازفرآوری روان کننده که تجهیزات صنعتی دارد ممکن است عملی تر باشد. اما برای عملیات‌های متوسط تا بزرگ با بیش از 10 قطعه تجهیزات، ROI در دستگاه رنگ‌آمیزی معمولاً در عرض 12 تا 18 ماه است که به دلیل جلوگیری از جایگزینی روغن و هزینه‌های دفع زباله است.
افکار نهایی
در پایان با طرح این سوال که "آیا می توان از دستگاه رنگبری روغن برای رنگ زدایی روغن روانکار استفاده کرد؟" به زمینه خلاصه می شود. این یک راه حل جادویی برای همه روغن های استفاده شده نیست، اما زمانی که با آزمایش مناسب و با تجهیزات تکمیلی جفت شود.سیستم احیای روغن ترانسفورماتور سری ZYD-I، این یک راه بسیار موثر برای افزایش عمر روان کننده، کاهش ضایعات و صرفه جویی در هزینه است.
اگر به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه عملکرد ماشین‌های رنگ‌آمیزی برای نیازهای روان‌کننده خاص خود هستید، یا می‌خواهید گزینه‌هایی را برای ادغام در فرآیند تعمیر و نگهداری خود مقایسه کنید، ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم. برای بحث در مورد درخواست خود و یافتن راه حل مناسب برای کسب و کار خود با تیم ما تماس بگیرید.
مراجع
- انجمن تریبولوژیست ها و مهندسان روغن کاری (STLE). (2021). "مکانیسم های تخریب روان کننده و نظارت بر وضعیت." راهنمای STLE مهندسی روغنکاری، ویرایش پنجم.
- آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA). (2020). "دستورالعمل های مدیریت روغن و بازیافت استفاده شده." دفتر حفاظت و بازیابی منابع EPA.
- سازمان بین المللی استاندارد (ISO). (2019). "ISO 4406: Hydraulic Fluid Power-Fluids-روش کدگذاری سطح آلودگی توسط ذرات جامد."
- بوتونی، ا.، و همکاران. (2018). "رسانه های جذب برای رنگ زدایی روغن: تجزیه و تحلیل عملکرد و هزینه." مجله روانکاری صنعتی و تریبولوژی، جلد. 70، شماره 3، صص 451-457.